O, O, Den Haag mooie stad achter de duinen

Zus lief had me uitgenodigd voor een lunch in Den Haag, een zeker geen onbekende stad want ik ben een geboren en getogen Hagenees.
Nu was ik heel wat jaren niet in Den Haag geweest en bij aankomst kende ik de stad bijna niet terug.Grote kantoren bij het Centraal station maar gelukkig zag ik het eerste herkenningspunt het Malie veld en zus lief en ik liepen richting stad. Ja hoor ze zijn er nog de trams en nadat ik ooit met een hoge hak in de tramrails had vastgezeten, was mijn voorliefde om groter te lijken, acuut verdwenen.

Op naar de Spui straat.

die niet echt veranderd is.

Het was druk in de stad , iets wat je niet gewend bent als je in een dorp op de Veluwe woont maar het stadse gevoel was er vrij snel en heerlijk om even in de mensen massa op te gaan. Op weg naar de Lange Poten kwamen we nog toffe band tegen en daar werden we een pootje vrolijk van, geweldige muziek werd er gemaakt en we zijn lang blijven staan om met volle teugen te genieten.

Via de Passage, een mooi overdekte winkel galerij, die ook niet echt veranderd is maar als je de foto's vergelijkt zie je toch veel verschillen,

naar de Lande Poten voor de lunch en die straat kende ik echt niet terug.

We hebben een heerlijke lunch genoten bij restaurant Plaisant waar ik mijn lieve zus nog heel erg voor bedank.

Nog even over de jaren dat ik in Den Haag heb gewoond. Ons huis stond aan een brede straat met water voor de deur. Niet ver fietsen van het strand en weinig auto's voor de deur. We konden dus heerlijk spelen.

Ook hier is veel veranderd of toch niet?

Vrolijke groetjes Renée